16 Aralık 2017 Cumartesi26 R.Evvel 1439
  • Bir Ayet
  • Bir Hadis
  • Namaz Vakitleri
  • Hava Durumu
  • “Bu Kur’an, Allah’tan başkası tarafından ortaya konacak bir (söz) değildir. Ancak kendinden önceki (vahyin) doğrulanması ve Kitab’ın açıklanmasıdır. Onda hiçbir şüphe yoktur ve âlemlerin Rabb’inden gelmiştir.” (Yunus, 10/37)
  • "Bir kulun Allah'ın rızasını gözeterek öfkesini yenmesinden, Allah katında sevabı daha büyük bir davranış yoktur." ( İbn Mâce, "Zühd",18)
  • için namaz vakitleri
    İmsak 06:42Güneş 08:15Öğle 13:07İkindi 15:23Akşam 17:45Yatsı 19:11
    • 11°C Adana
    • 4°C Adıyaman
    • 6°C Afyon
    • -2°C Ağrı
    • 0°C Amasya
    • -3°C Ankara
    • 14°C Antalya
    • 1°C Artvin
    • 15°C Aydın
    • 15°C Balıkesir
  • BIST: 109.330 -0.31
  • Altın: 155,894 -0.46
  • Dolar: 3,8638 -0.70
  • Euro: 4,5501 -0.72

Korkak Değilim

M. Şevket Eygi

Bendenize korkak diyen kardeşimize: Korkak olduğumu sanmıyorum. İnsanda kuvve-i gazabiye denilen bir boyut vardır. Bunun ifratı tehevvürdür, yani çılgınca öfkelenmek ve delice işler yapmaktır. Tefrit-i ise, cebanettir yani alçakça ve köpekçe susmak ve boyun eğmektir. Ortası, i'tidal hali ise şecaattir. Tehevvür ve cebanet mezmum (kötülenmiş) iki haldir, şecaat ise memduh (övülmüş, beğenilen) bir haslet ve huydur.

Bendeniz özel hayatında karınca bile ezmeyen halim selim bir insanım. 50 yıldır İstanbul'da gazetecilik yapıyorum. Başımdan çok sıkıntılar geçti. Bir ara Sultanahmet hapishanesinde yattım. 1969'da yurt dışına çıktım, altı seneye yakın bir müddet vatanıma dönemedim, gurbetlerde yaşadım. Pasaportumun müddeti bitti... Neler çektim.

1984'te yakalandım, Sağmalcılar cezaevine konuldum... Gerede cezaevi... Şile cezaevi...

Aleyhimde açılan davaların sayısını bilmiyorum. Avukatlarımdan rahmetli Ali Oğuz bey, af kanunu çıktıktan sonra dosyaların hepsini çöpe atmış. Keşke bana vermiş olsaydı da saklasaydım...

Defalarca evim, yazıhanem arandı. Evrakımın ve kitaplarımın bir kısmı çuvallara konulup alındı.

Kaç defa tutuklandım.

İstanbul'da iki günlük gazete çıkartıyordum. 12 Mart 1971 darbesinden sonra kukla Şalcı Nihat Erim hükümeti ve sıkıyönetim kumandanlığı iki gazetemi de süresiz olarak kapattı, iflas etmeme yol açtı.

Başımdan geçen bu hadiseler korkak olmadığımı ispata yetmez mi?

Bazı doğruları yazamamak korkaklık olarak tavsif edilmemelidir. Hikmet kaidesi şudur: "Söylediğin her söz doğru olmalı ama her doğruyu söylemek doğru değildir."

Artık elimde, şu sütunlarda günlük yazılar kaleme almaktan başka bir imkan yoktur. Bana bu imkanı sağlayan Necmettin Erbakan beyefendiye teşekkür ediyor, kendisine sıhhat ve selamet diliyorum.

İslami kesimdeki büyük ve geniş hizmet imkanları şimdi birtakım cemaatlerin ve grupların elindedir. Onlar, genellikle kendilerinden olmayanlarla işbirliği yapmazlar. Allah'tan hepsine hayırlı başarılar dilerim. Başarı gibi gösterilen hayırsız işler için dua etmem. Hayırsız işler nelerdir?

(1) Kur'ân-ı Kerîm'e aykırı işlerdir... (2) Sünnete aykırı işlerdir... (3) Şeriata aykırı işlerdir... (4) İslam ahlakına, Peygamber (sallallahu aleyhi ve sellem) ahlakına aykırı işlerdir... (5) Hikmet-i islamiyeye aykırı işlerdir...

Birkaç örnek vereyim: Ramazanda beş yıldızlı lüks bir otelde hahamlar, patrikler, papazlar, monsenyörler ile birlikte israflı iftar ziyafetleri tertiplemek... İslam dinini, Kur'anı, Hz. Peygamberi inkar ve tekzip eden gayr-i müslimleri cennetlik ilan etmek... İslam düşmanı kafirleri dost ve veli edinmek... Zekatı Kur'ân'a, Sünnete, Şeriata aykırı olarak toplayıp sarf etmek... Cemaat fanatizmi yapmak...

Zamanın İmam'ı ve Emir'i kim ise açıkça ilan et diyenlere: Sanırım Mehdi-i ahir zamanın zuhuru ve hurucu yakındır. Ortaya çıkınca nazar ve basiret sahipleri görecek ve anlayacak, biat edecektir. Sapık mezheplere mensup bazı ulema Mehdi'yi inkar edecek ve ona karşı çıkacaktır. Bu dediklerim sahih haberlerle bildirilmiştir.

Bendeniz bu yazılarımla bu kadar hizmet edebiliyorum. Bizim yapamadığımız hizmetleri mürüvvet ve imkan sahipleri yapsınlar inşallah. Selam ve hürmetlerimle.

*(İkinci yazı)
KIZININ DOSTUNU EVDEN ÇIKARTAMIYOR

Kadıncağızın bir kızı, bir de evi varmış. Kendisi Avrupa'da yaşıyormuş, Türkiye'ye dönmüş. Kızı evine bir erkeği dost olarak almış, kadın, kızının nikâhsız dostuyla birlikte yaşamak istememiş. Çıksın demiş, adam çıkmamış... Kadıncağız mahkemeye müracaat etmiş, mahkeme dostun evi tahliye etmesine karar vermiş. Yargıtay'a müracaat etmişler, Yargıtay kararı bozmuş, kızın dostu evde kalacakmış...

Güler misiniz, ağlar mısınız?.. İhtiyar kadın şimdi ne yapsın? Kiraya mı çıksın, ya parası yoksa...

Her toplumun, her ülkenin örfleri, adetleri, gelenekleri, töreleri vardır. Bunlara uymak gerekir.

Yaşını başını almış Müslüman bir hanımın, kendi evinde kızının dostuyla birlikte yaşamaya mecbur edilmesi hukuka da, adalete de uygun düşmez.

Böyle şeyler Mustafa Kemal Paşa'nın, İsmet Paşa'nın zamanlarında bile olmazdı. Memleket doğrusu çok ileriye gitti.

Birden fazla evliliğe son derece karşı olanlar, evli barklı adamların metres tutmasına hiç itiraz etmiyor.

Son yıllarda büyük şehirlerde nikâhsız birlikte yaşamalar yaygın hale geldi. Nüfus müdürlükleri bu gibi birleşmelerden hâsıl olan çocukları hemen kayda geçiriyor.

Hattası var... Karının veya kızın biri, birçok erkekle yatıp kalkıyor... Gebe kalıyor, çocuğun kimden olduğu malum değil. Günü gelince doğuruyor, çocuğu üzerine geçirtiyor. Babası belli değil!..

İslamiyet'in nikâh konusunda, cinsellik konusunda ölçüleri, kuralları, hükümleri, etiği vardır. Bunları gericilik ve çağdışı olmakla suçlayanlar, modern ölçüsüzlükleri uygarlık olarak kabul ediyor.

Sırası gelmişken bazı İslamcı gençlerin mut'a nikâhıyla gizlice evlendiklerini, karı koca hayatı yaşadıklarını, durumu ailelerine haber vermediklerini duyuyorum. Ehl-i Sünnet Müslümanlığı mut'a nikâhını caiz görmez. Zaten nikâhın nikâh olması için, açık olması, ilân edilmesi gerekir.

Diyanet İşleri Başkanlığının mut'a nikâhı hakkında Müslümanları uyarması gerekir. Niçin uyarmıyor acaba?

*(Üçüncü yazı)
BİZ BONSAİ YETİŞTİREMEZ MİYİZ?

Google'nin görselinden "Bonsai" kelimesiyle arayınız. Karşınıza büyük sayıda fotoğraf çıkacaktır. Bonsai, Japonların cüce/minyatür süs ağaçlarıdır. Bendeniz bazen saatlerce bunları seyrediyorum. Derin olmayan, küçücük bir saksı üzerinde minicik bir elma ağacı, üzerinde bezelye büyüklüğünde elmaları da var... Aynı şekilde bir portakal ağacı... Pembe çiçeklerle kaplı 20-30 santim yüksekliğinde harika bir ağaç...

Japonlar böyle ağaçlar yetiştirir de, Çinliler bizim gibi aval aval bakar mı? Onlar da yetiştirir. Dünyanın bütün medeni ülkelerinde Bonsai üretiliyor ama Japonya'dakiler kadar otantik ve güzel olmuyor.

Bonsainin değerini, estetiğini herkes kolay kolay anlayamaz. Cahilin birine harika güzellikte bir bonsai veriniz, pahalı bir şey olduğunu söylemezseniz çöpe atabilir. Muhafaza etmesi de, güzelliğini anladığından değil, pahalı olduğunu söylemiş olmanızdandır.

Türkiye'de Japonlar gibi bonsai üretilemez mi? Pekâlâ üretilebilir. Peki, bunun çaresi ve çözümü nedir? Japonya'dan, Çin'den 5 bonsai üstadı, uzmanı, mühendisi getirirsiniz, ülkemizin müsait bir yerinde bonsai yetiştirme merkezi kurarsınız ve işe başlarsınız.

Biz Türkiyeliler bunu yapabilir miyiz? Maalesef yapamayız. Çünkü bir kere bürokrasi denilen baş belası buna izin vermez. İzin verse bile, bin türlü engel çıkartır.

Japonlar bu işe kim bilir kaç yüz seneden beri emek veriyorlar. Oraya çok istidatlı, çok zeki, akıllı, dürüst, kabiliyetli gençler göndersek bu işi belki 5 senede öğrenebilirler ama yine de Japonlar kadar yapamazlar.

Osmanlı yükseliş devirlerinde İstanbul'a dünyanın her yerinden sanatkârlar getirilirmiş. Onlar ustası ve uzmanı oldukları sanat ve zanaatları İstanbul'da başarıyla icra ederlermiş.

Keşke yurdumuza dünyanın her yerinden sanatkârlar, zanaatkârlar getirilse; 50 kadar sanat ve zanaat koleji açılsa, bunlarda hem yurt çocuklarına ehliyetli öğretmenler, üstadlar, ustalar tarafından bilgi, hüner, maharet öğretilse, hem de en kısa zamanda üretime geçilse...

Türkiye halkı, nadir istisnalar dışında bunlarla ilgilenmez. Bu el sanatı eserlerinin turistlere satılması ve ihraç edilmesi gerekir... Maşaallah ülkemizi ziyaret eden turist sayısında akıllara durgunluk verecek bir patlama var. Gerçi bunlar genelde ucuzcu turistlerdir. Fazla para bırakmazlar, hele sanat eseri falan almazlar.

Gelen turistlerin kırkta biri kaliteli, kültürlü olsa yine de yeter.

Komşumuz İran'da el sanatları çok gelişmiş durumdadır. Hindistan'da da öyle, Mısır da bizden çok ileri... İsviçre'ye gidiniz, orada el dokuma tezgâhlarında harika kumaşlar dokunduğunu görürsünüz... Suriye'de sedefçilik çok ileridir... Mısır yeniden papirüs üretmeye başladı, ihraç da ediyor... İstanbul'da Mercan'daki Şark Han'a giderseniz, başta Çin olmak üzere, Uzakdoğu'dan, Afrika'dan ithal edilmiş yüzlerce hediyelik sanatlı süs eşyası görürsünüz. Bunların bazısının fiyatları akıl almayacak kadar ucuzdur.

Zannımca ülkemizde 10 milyon kadar işsiz vatandaş var. Dünyada en fazla kahvehanesi olan ülke de biziz. Keşke yurt çapında el sanatları, zanaatlar seferberliği başlatılsa, 100 binlerce evin birer köşesinde küçük tezgâhlar kurulsa ve halkımız, satış kabiliyeti olan el sanatı eserleri üretebilse...

Bonsai sanat mıdır, zanaat mıdır, ziraat mıdır bilemem ama üretildiği takdirde alıcısı olan bir şeydir. Her halükârda Türkiye'nin bir bonsai üreten (büyük veya küçük) bir sektörü olması lazımdır.

Sadece bonsai mi? Kaktüsçülük de ayrı bir âlemdir.

Dünyada en bol bulunan sanat ve zanaat malzemesi yapılan çömlek toprağıdır, biz ondan bile, olması gereken şekilde yararlanamıyoruz. Japonya'da sekiz yüz seneden beri üretimine devam eden çömlek atölyeleri bulunuyor. Bunların ürettiği objeler dünyanın her yerinde satılıyor, bizde ise çömlekçilik can çekişiyor.

Melamin varken çömleğin lafı mı olur!..

Yazarın Diğer Yazıları
ÜYE İŞLEMLERİ
Bu sitede yayınlanan tüm materyalin her hakkı mahfuzdur.
Kaynak gösterilmeden alıntılanamaz.