25 Temmuz 2017 Salı29 Şevval 1438
  • Bir Ayet
  • Bir Hadis
  • Namaz Vakitleri
  • Hava Durumu
  • Sizin yaratılışınızda ve Allah'ın (yeryüzüne) yaydığı her bir canlıda da kesin olarak inanan bir toplum için elbette nice deliller vardır. Câsiye, 45/4
  • "Allah’ım! Senden Seni sevmeyi, Seni sevenleri sevmeyi ve Senin sevgine ulaştıran ameli yapmayı isterim…" (Tirmizî, “De'avât”, 73)
  • için namaz vakitleri
    İmsak 03:57Güneş 05:46Öğle 13:18İkindi 17:12Akşam 20:36Yatsı 22:16
    • 35°C Adana
    • 37°C Adıyaman
    • 32°C Afyon
    • 31°C Ağrı
    • 31°C Amasya
    • 32°C Ankara
    • 34°C Antalya
    • 24°C Artvin
    • 38°C Aydın
    • 37°C Balıkesir
  • BIST: 107.244 0.50
  • Altın: 143,419 -0.09
  • Dolar: 3,5588 0.06
  • Euro: 4,1591 0.49

Deprem...

Haşmet Babaoğlu

Biz birbirimizi bile dinlemeyi unutmuşken... Dağların, taşların, kuşların...
Ve elbette sellerin, kasırgaların, depremlerin de "dinlenmesi" gerektiğini söylesem kim aldırır!
Haftalardır içimizi yakıp kavuran acılar şimdi Van-Erciş depremiyle daha da derinleşmişken...
Kulak vermesini bilene doğanın çok şeyler anlatmaya çalıştığını söylesem, neye yarar!
Zaten büyük ihtimalle yanlış anlaşılır.
Çünkü akıllar ya "bak bu da bizim cezamız!" mantığıyla çalışacak kadar acımasızdır ya da klişe "azgelişmişlik" teranelerine sığınır.
Oysa doğa kendi diliyle konuşuyor.
Bazen yumuşacık bir okşayış gibidir bu dil, bazen çok ağır bir darbedir.
Neleri savsakladığımızı; hangi meseleleri hak ettiğinden çok daha fazla önemsediğimizi; onca kavga gürültünün aslında nasıl küçücük ve anlamsız kalıverdiğini; çaresizliği ve "hakikat"in gücünü hatırlatır bize.
***

İlginçtir! Doğal afetler bizden çok uzaktaysa...
Mesela Japonya'yı yıkıp geçmişse...
O zaman kesinkes inanır ve fikir yürütürüz. Deriz ki, bu afet uygar akıla, gelişmiş toplum efsanelerine ve dünyanın en büyük ikinci ekonomisi olma kibirine karşı bir uyarıydı!
Peki yakındaysa...
Afet bizi vurmuşsa?..
Neden içimizden geçenleri bastırır, zihnimizi sustururuz?
Elbette önce enkazı kaldırmamız, yaraları sarmamız gerekiyor.
Acımız var şimdi. Akut bir ağrı gibi.
Ama bu ağrı yavaş yavaş yerini derin bir sızıya bırakmaya başladığında ne yapmamız gerekir?
Milletçe durup bunları hiç düşünmeden "kaldığı yer"den hayata devam mı edelim?
Neden deprem karşısında birleşen kalplerin açtığı yoldan "yeni bir hayat"a başlamasın bu toplum?
Neden çatışmacı zihniyetin düzeni yerine herkesin birbirine yardıma koştuğu dayanışmacı zihniyetin düzeni geçmesin?
Mümkün bu!
Öyle olmalı!

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
ÜYE İŞLEMLERİ
Bu sitede yayınlanan tüm materyalin her hakkı mahfuzdur.
Kaynak gösterilmeden alıntılanamaz.