22 Ocak 2017 Pazar24 R.Ahir 1438
  • Bir Ayet
  • Bir Hadis
  • Namaz Vakitleri
  • Hava Durumu
  • Biz, gerçekten insanı en güzel bir biçimde yarattık.Sonra onu, aşağıların aşağısına indirdik.Ancak, iman edip salih ameller işleyenler başka. Onlar için devamlı bir mükâfat vardır.(Ey insan!) Böyle iken, hangi şey sana hesap ve cezayı yalanlatıyor?Allah, hükmedenlerin en iyi hükmedeni değil midir?(Tin 4-8)
  • “Benim misâlimle sizin misâliniz, şu temsile benzer: Bir adam var ateş yakmış. Ateş etrafı aydınlatınca, pervaneler (gece kelebekleri) ve aydınlığı seven bir kısım hayvanlar bu ateşe kendilerini atmaya başlarlar. Adamcağız onları kurtarmaya (mâni olmaya) çalışır. Ancak hayvanlar galebe çalarak çoklukla ateşe atılırlar. Ben (tıpkı o adam gibi) ateşe düşmemeniz için belinizden yakalıyorum, ancak siz ateşe ateşe koşuyorsunuz”Buhârî, Rikâk 26
  • için namaz vakitleri
    İmsak 06:46Güneş 08:16Öğle 13:23İkindi 15:52Akşam 18:16Yatsı 19:40
    • 1°C Adana
    • 1°C Adıyaman
    • -3°C Afyon
    • 3°C Ağrı
    • -6°C Amasya
    • -7°C Ankara
    • 3°C Antalya
    • -3°C Artvin
    • 3°C Aydın
    • -2°C Balıkesir
  • BIST: 83.067 0.93
  • Altın: 146,530 -1.16
  • Dolar: 3,7912 -1.01
  • Euro: 4,0490 -0.54

Hicret’i Yaşamak

Ahmet Doğan İlbey

İslâm’ın başlangıç tarihi olarak, Mekke’nin fethi değil, Hicret’e çıkış tarihi esas alınmıştır. Hicret’in mâna ve ehemmiyetini bu şekilde idrak etmek gerek. Hicret, kalplerde ve toplumda zuhur eden fitne zamanında yapılan ibâdettir. Müslümanın, dinini korumak için kâfir memleketinden, yani fitne ve kötülük bulunan yerden Allah’ın buyruklarının yaşanacağı bir yere göç etmesidir. Bir beldede dine mugayir işler, bidatlar ve zulümler arttığında başka bir beldeye hicret etmek şart olur.

Hicret: Allah’ın himayesine sığınma hâdisesidir, zulümden ve kötülüklerden Allah yolunun uğradığı beldeye ilticadır. Tağutîliğin hükümferma olduğu düzeni terk etmektir. Müslümanların mü’min olma şuuruyla imanlarının gereğince yaşayabilmek için darülislâm olan bir mekâna yolculuğa çıkmasıdır.

Hicret, küfür düzeninden Hakk’ın yürürlükte olduğu düzene, ideolojilerden, izm’lerden, bütün beşerî fikirlerden İslâmî olana geçştir. Dünyevî bilgilerden Allah bilgisine, çağdaş-modern bilim cehaletinden İslâm ilmine geçiş bir hicrettir. İçimizde her an hicret olmalı. 

Hicret’in mâna cephesi geniştir. Kalp ve gönül yoluyla da yapılır, bedenle de. Müslüman, kalbini ve dimağını yanlış fikir ve inançlardan hicret ettirdiği gibi, bedenini de bâtıldan, yani lâdinî olandan hicret ettirir. Dahası, kâfirlerle uyuşmayı ve her hallerine hoş görülü bakmayı terk etme hâlidir

Müslümanın her ibadeti Allah’a hicrettir İlahî olanla hesaba çekmesi, yani “din günü”ne hazırlanmasıdır. Müslüman, “dilim, kalbim, ellerim, ayaklarım, duygu ve fikirlerimle Medine’me ne zaman hicret edeceğim?” sualini her an kendine sormalıdır. Modernizmden, modern putlardan mânevî hicret gayretiyle kurtulabiliriz  

 

RESULÛLLÂH’LA HİCRET EDENLER “MUHACİR” SIFATINI ALMIŞTIR

Âlimlerin görüşlerine göre, “Muhacir, derece bakımından mücahitten üstündür. Efendimiz âleyhisselatü vesselâm’ın kendisiyle birlikte hicret eden sahabelerine “Muhacir” sıfatı vermesindeki mâna, iman ettikten sonra hicret etmek o şartlarda Müslüman oluşun esaslarından olmasıdır. Kâfirin hâkim olduğu bir diyarda bütün nimetleri bırakıp, ihlas ve iman ateşiyle Resulûllâh’la beraber hicret edenler “Muhacir” sıfatını alarak kutlu sahabe olmuşlar ve dinini muhafaza için hicret ettiklerinden dolayı cennetle müjdelenmişlerdir. Nahl sûresi 41. âyeti “Zulme uğratıldıktan sonra Allah yolunda hicret edenleri, dünyada şüphesiz güzel bir biçimde yerleşti­receğiz” buyuruyor.

Âyetin emrine rağmen muhacir olmayanlar, canlarını ve mallarını korumak için teslim olup, Efendimiz (s.a.v) ile hicret etmeyenler iman ve hürriyetlerini satanlardır.

Efendimiz âleyhisselâtü vesselâm, Al-i İmran sûresi, 195. âyetinin “İşte hicret edenlerin, yurtlarından sürülüp çıkarı­lanların, yolunda eziyet çekenlerin, çarpışıp öldürü­lenlerin mutlaka kötülüklerini örteceğim ve onları altlarından ırmaklar akan cennetlere koyacağım (Bu) Allah katından bir sevaptır. Sevabın en güzeli katında olan Allah’tır” buyruğu üzerine İslâm’ı devlet yapmak ve ümmet dini hâline getirmek için müşriklerin hâkim olduğu Mekke’den hicret etmeye karar verir.

Bu âyetin emriyle İkinci Akabe Biatı’ndan sonra Müslümanların Medine’ye hicret etmelerini buyurur: “Sizin hicret edeceğiniz yerin iki kara taşlık arasında hurmalık bir yer olduğu bana gösterildi...”

Peygamberliğinin onüçüncü yılının ilk ayı Muharrem'de (Temmuz 622) Medine'ye Hicret eder. Dini için evini, malını, ailesini, akrabasını, bütün varlığını Mekke'de bırakan ilk Müslümanlar Hicret etmeye başlarlar. İmanın en yüksek derecesinde bir Hicret ki, Mekkeli kâfirler bile şaşırırlar. Hz. Ömer (r.a.) kılıcını kuşanır ve bütün müşriklere meydan okur. “İşte ben dinimi korumak için Allah yolunda Hicret ediyorum. Analarını ağlatmak, karılarını dul, çocuklarını yetim bırakmak isteyenler önüme çıksın…” diyerek Hicret edenlere şevk verir.

AH, O KUTLU ZAMANDA YAŞAMIŞ OLSAYDIK!

Efendimiz âleyhisselâtü vesselâm’ın yola çıktığı Medine'de duyulur. Medineliler, karşılamak üzere her sabah şehir dışına çıkıp beklerler. Ümitlerini kesmek üzere iken bir Yahudi, beyazlar giyinmiş bir kafilenin uzaktan gelmekte olduğunu görür ve “İşte günlerdir yolunu beklediğiniz devletli geliyor” diye seslenir. Medineliler bayram sevinci içinde yollara dökülürler ve Kubâ köyünde karşılarlar. Resulûllâh’ı karşılayanların içinde olmak nasıl bir duygudur?  Ah, o kutlu zamanda yaşamış olsaydık!

Resulûllah bir mescid yaptırır ve burada namaz kılar. Sonra Medine’yi teşrif eder ki, yer gök, çocuk, kadın, bütün Medine halkı “Allah’ın elçisi geldi" diye sevinç çığlıkları atarlar. Efendimiz âleyhisselâtü vesselâm’ın nurundan kalpleri kamaşarak sevinç çığlıkları atanlardan biri olmak ve sonra cezbeye kapılıp bayılmak nasıl bir aşk hâlidir? Ah, o kutlu çocukların arasında bir çocuk olsaydık! 
      
Hicretin üzerinden altı yıl geçer. Hicret eden Müslümanlar, çoğu yakın akrabaları olan Mekke’li kâfirlerle Bedir’de, Uhud’da ve Hendek’te Allah’ın dini üzere savaşırlar. Hayatta kalan müşrikler Mekke’ye, Müslümanlar da Medine’ye dönerler. Hicretin gerçekleştiği yıl, Hicrî takvimin birinci yılı olmuş ve yılın ilk ayı olan Muharrem ayının ilk günü de yeni yılın başlangıcı sayılmıştır.
 

EFENDİMİZ ÂLEYHİSSELÂTÜ VESSELÂM BİR RÜYA GÖRÜRLER

Hicret’in altıncı yılının Ramazan ayından sonra Efendimiz âleyhisselâtü vesselâm bir rüya görürler. Rüyasında ashabıyla birlikte Kâbe’yi tavaf ediyorlardı. Bu güzel rüyayı anlattığında, sahabeleri vecd içinde Efendimiz’e (s.a.v) baktılar. Bu bir işâret olmalıydı. Umre için hazırlık yapmalarını buyurur. Hazırlıklar tamamlanır. Binden fazla sahabesi ile Hicret’ten sonra ilk kez umre seferine çıkar.

Mekke’nin yakınında bulunan Zülhuleyfe’de Efendimiz âleyhisselâtü vesselâm iki rekât namaz kılar ve “Lebbeyk Allahümme lebbeyk. Lebbeyke lâ şerîke leke lebbeyk...” (Buyur Allahım buyur, emrine geldim. Buyur Allahım buyur, senin hiçbir ortağın yok, hamd sana…” duasını okur. Sahabeleri de aynı şekilde namazı eda ettikten sonra ihrama girerler. Dualarla Mekke’ye yaklaşırlar. Yer, gök ve melekler Resulûllâh ve sahabelerinin dualarına ve çöl gecesindeki sohbetlerine şahitti.

RESULÛLLÂH’IN ÇADIRINDA OLMAK NE BAHTİYARLIKTIR!

Hudeybiye’ye ulaştıklarında, Müşrikler, Efendimiz âleyhisselâtü vesselâm’ı ve ashabını Mekke’ye sokmayacaklarını bildirirler. Görüşmelerden sonra Hudeybiye anlaşması imzalanır. Anlaşmaya göre, umre ibadetini şimdi değil, ancak ertesi yıl yapabilecek ve Mekke’de üç gün kalabileceklerdi.

Kâbe-i Muazzama’ya gidememek, Resulûllâh’ın uhrevî hasret ateşiyle yanan mübarek kalbini üzmüştü. Hudeybiye mevkiinde ashabı ile bir müddet bekleşirler ve sohbet ederler. Çöl semasının altına kurulan Efendimiz’in (s.a.v) çadırına komşu olmak, çadırında kalpten kalbe neler konuşulduğunu duymak ne bahtiyarlıktır!

------------------------------------------           

 İLÂVE YAZI:

ŞAİR MEHMET NARLI’NIN “EDEBİYAT VE DELİLİK” KİTABI

Fikir Dükkânı’nın, yani Mekteb-i İrfan’ın, fakirin diliyle Mağara’mızın bir zamanlar ileri gelen bir müdavimi iken, Balıkesir Üniversitesi’ne Türk Dili ve Edebiyatı hocalığı için gurbete çıkan Doç. Dr. şair Mehmet Narlı’nın "Edebiyat ve Delilik / Türk Roman ve Öyküsünde Deliler ve Delilik" adlı kitabının yayınlandığı haberini aldım ve çok sevindim.  Kitapçılarda bulabilirsem ilk fırsatta okuyacağım.

Yayınlanmış kitapları vardır: “Çiçekler Satılmasın (şiir), “Ruhumun Evvel Yazıları” (şiir), “Dil Kapısı” (şiir), “Orhan Kemal’in Romanları Üzerine Bir İnceleme”, “Cumhuriyet Dönemi Türk Şiiri (1923-2000)”, “Roman Ne Anlatır / Cumhuriyet Dönemi 1920-2000-Cumhuriyet Dönemi Türk Romanı Üzerine Tematik Bir Tasnif ve Değerlendirme”, “Şiir ve Mekân” (Türkiye Yazarlar Birliği, inceleme alanında 2007 yılı ödülü verildi)                                                                                                                

Onun, henüz kitaplaştırmadığı(keşke bu gönül ve dost kokan yazılarını da kitaplaştırsaydı) denemeleri de şiir tadındadır: “Maraş Kitabında Düşe Dalmak”,“Avaze,” Ardıç”, “Kahire Mektupları 1”, “Kahire Mektupları 2- Türkülerle Kahire”, “Kahire Mektupları 3- Bayram Geliyor”, “Kahire mektupları 4-Şahıslar ve mekânlar”, “Kahire Mektupları 5- Dostlara Hasret babında”, “Kahire Mektupları 6- Kervan ne Yana Gidiyor-” , “Kahire Mektupları 7- Yaza doğru Tedbirsiz Yolculuk-”, “Kahire Günlüğünden Notlar”,  “Dükkan Kapanmış Öylemi”, “Gümrah Âşık”, “Hayatı Bağışla” “Mademki Kalbimizde Ateş İhtimali Var”, “Seni Bir Enginde Muhacir”

Bazı dostlarım kıskansa da “Kalbimin şairi” diye hitap ederdim ona. Tadımlık olarak sunduğum şu mısralar hepimizin derûnunda cevelan eden med-cezirler değil midir?

 “Evimize Gidelim” şiirinden: “Seni içine alan bütün sözlükler yakılıyor/ yüzü dağlanıyor sana benzeyen herkesin /topla bakışlarını evimize gidelim”

“Oğul Veren Belâ” şiirinden: “tedbir diye yazıya atlayıp geldim ama /ne esnaf ettin dil şehrine beni ne de müşteri /diyelim ki kapılara tedbirsiz geldim /boynuma astığın kelimeleri taşa çalsana”
     
“İltica” şiirinden: “kalmadı kalbimin söküğünü dikecek kimse /içimdeki ankayı uçarken vurdular /tanıdılar beni gözlerimin kerbelâsından /toprağına konuk geldim kabul et beni”
     
“Ravi ve şair hattat ve hünkâr”(osman’ın birinci hikayesi
) şiirinden:
“bir “zaman bir mucizedir yazı iki mecaz üç /içindeki ceylanları suya indir de dinle /kalbinin sarkacı suya doğruysa, iyi /gövdesinde yorulan bilmez nedir hikaye” 

“Melal” şiirinden: “sen kitaptan mı geldin yoksa aşktan mı /acıdan mı yandın / yandın da mı acıyor / senin hakikatin sende mi satırlarda mı / kendini terk için mi geldin bana bulmak için mi”

“Kapılar (kapı önünde)” şiirinden: “gurbetin odasında yatmayan / ne bilir günlerin upuzun / ve fakat ömrün kısa olduğun / dilini ateşte tutmayan / canıyla atladığı her gölgenin içinden / nasıl düşer kuyulara ne bilir insan / kaçarken yalnızlığın köpeklerinden”

“Dil Kapısı” şiirinden: “pusuda bekleyen dil / kaç nüshası var yalanın / ki dolaşır dilden dile / elinde kör kandil ”

“Akşam kapısı” şiirinden: “gün dönüyor / dökünüp üstünü başını / döküp tafrasını aklın / dönüyor kalbim / düşürüp önüme başımı / başım dediğim de / dünyanın tuhaf yanılgısı”

“Gece kapısı” şiirinden: “evimin içi yok / yatışkın kâbuslar oteli / cennetim boş yanıyorum / olsun / cehennemim boş üşüyorum / olsun”

“Nil kapısı” şiirinden: “(…) varlığın katıksız fısıltısı / senden öğrendim son büyük aşk / en çok annelerin tanrıyı anladığıdır /  son büyük aşk aşktan öğrendiğimse / benim ve senin annesiz yaşadığıdır”

Ey azizan! “Hâzâ şiir bunlar”

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
ÜYE İŞLEMLERİ
Bu sitede yayınlanan tüm materyalin her hakkı mahfuzdur.
Kaynak gösterilmeden alıntılanamaz.