11 Aralık 2017 Pazartesi23 R.Evvel 1439
  • Bir Ayet
  • Bir Hadis
  • Namaz Vakitleri
  • Hava Durumu
  • “Bu Kur’an, Allah’tan başkası tarafından ortaya konacak bir (söz) değildir. Ancak kendinden önceki (vahyin) doğrulanması ve Kitab’ın açıklanmasıdır. Onda hiçbir şüphe yoktur ve âlemlerin Rabb’inden gelmiştir.” (Yunus, 10/37)
  • "Bir kulun Allah'ın rızasını gözeterek öfkesini yenmesinden, Allah katında sevabı daha büyük bir davranış yoktur." ( İbn Mâce, "Zühd",18)
  • için namaz vakitleri
    İmsak 06:39Güneş 08:12Öğle 13:04İkindi 15:22Akşam 17:44Yatsı 19:10
    • 17°C Adana
    • 10°C Adıyaman
    • 10°C Afyon
    • -7°C Ağrı
    • 14°C Amasya
    • 10°C Ankara
    • 18°C Antalya
    • 6°C Artvin
    • 17°C Aydın
    • 9°C Balıkesir
  • BIST: 108.863 0.87
  • Altın: 154,185 0.08
  • Dolar: 3,8311 -0.11
  • Euro: 4,5213 0.35

İtimat mı? Bir ihtimal

Saliha Sultan

Son bir haf­ta­dır bin­di­ğim bü­tün mi­ni­büs­ler­de ön ca­ma ya­pış­tı­rıl­mış kü­çük afiş­ler gö­rü­yo­rum. Bir ta­ne­sin­de “Be­nim de iki kı­zım var. Yol­cum be­nim na­mu­sum­dur.” ya­zı­yor­du. Her ne ka­dar şo­för bey, Öz­ge­ca­n’­ın ba­şı­na ge­len elim ha­di­se­den do­la­yı son bir­kaç haf­ta­dır omuz­la­rı­na bi­nen ağır suç­la­ma­dan kur­tul­mak, yol­cu­su­na gü­ven ver­mek için bu yo­la baş­vur­muş ol­sa da; böy­le bir ya­zı as­mak zo­run­da ka­lı­şı in­san­lı­ğı­mı­zı ya­ra­lı­yor. Gö­rü­nen o ki, kö­tü­lü­ğe da­ir her bir kay­bı­mız­da bü­tün in­san­lı­ğa olan iti­mat duy­gu­mu­zu da hız­la kay­be­di­yo­ruz.

Ço­cuk­lu­ğum­da okul­dan eve gel­di­ğim­de, ola ki anah­ta­rı unu­tup ka­pı­da kal­mış­sam, bir kom­şu ka­pı­sı­nı ça­lar, ora­da otu­rup an­ne­min iş­ten dön­me­si­ni bek­ler­dim. Ço­cuk­lar bü­tün ma­hal­le­ye ema­net­ti. Bu­gün ken­di ço­cuk­la­rım ben­zer du­rum­da çı­kıp iş­ye­ri­me ge­li­yor­lar. Bü­yü­dü­ğüm ma­hal­le­de bir ev­den kav­ga ses­le­ri yük­sel­se bü­tün kom­şu­lar evin ka­pı­sı­na da­ya­nıp “Der­di­niz ne?” di­ye sor­ma­yı üs­tü­ne borç bi­lir­di. Şim­di­ler­de için­de otur­du­ğu­muz ya­lı­tım­lı ev­ler­de üst ka­tı­mız­da bir ci­na­yet iş­len­se, po­lis bir­kaç so­ru sor­mak için ka­pı­mı­zı ça­lar­sa an­cak ha­be­ri­miz olu­yor. TO­Kİ­’nin ye­ni slo­ga­nı ise “ma­hal­le kur­ma­k”. Bü­tün ma­hal­le­le­ri yık­tık­tan son­ra, bu­nu na­sıl ya­pa­cak­lar me­rak edi­yo­rum. Yık­mak ko­lay, yap­mak zor sö­zü bu­ra­da ha­tı­rı­ma ge­li­yor.

De­ğil mi ki bu­gün en az bin ki­şi­nin ya­şa­dı­ğı si­te­ler­de ço­cuk­lar dâ­hil her­kes, ka­pı­da­ki bir gü­ven­lik gö­rev­li­si­ne ve­ya sa­ğa so­la yer­leş­ti­ril­miş ka­me­ra­la­ra ema­net. Şeh­rin kö­şe baş­la­rın­da­ki mo­be­se ka­me­ra­la­rıy­la övü­nü­lü­yor. Aman ne iyi! Hiç ta­nı­ma­dı­ğı­mız bir çift göz bi­zi iz­li­yor. Göz­den kay­bo­la­na ka­dar gü­ven­de­yiz. Ka­me­ra­nın gö­rüş ala­nın­dan çık­tı­ğı­mız­da üs­tü­mü­ze çö­ken kö­tü­lük en­gel­le­ne­me­se de, olay ha­ber bül­ten­ler­de bü­tün ay­rın­tı­la­rıy­la ele alı­na­bi­lir.

Tek­no­lo­ji iler­le­dik­çe, in­sa­nın in­sa­na olan so­rum­lu­luk duy­gu­su ay­nı oran­da ge­ri­li­yor. TRT’­de ya­yım­la­nan “Sen ol­san ne ya­par­dın?” prog­ra­mın­da ev­den kaç­tı­ğı­nı ve ka­la­cak yer ara­dı­ğı­nı söy­le­yen genç kı­za rol ge­re­ği mu­sal­lat olan kö­tü ada­mı kal­kıp genç kı­zın ya­nın­dan uzak­laş­tı­ran kim­se­yi gö­re­me­dim me­se­la. Genç kı­za an­cak kö­tü adam ma­sa­dan kal­kar­sa sağ­dan sol­dan bir­kaç akıl ve­ril­di. Kö­tü­den kor­ku­lu­yor. Ve­ri­len akıl ise bir ba­şı­na kaç­tı­ğı evi­ne yi­ne bir ba­şı­na ge­ri dön­me­si yö­nün­de. “Be­nim de kı­zım var.” di­ye ola­ya mü­da­hil olan iyi ni­yet­li bir ka­dın, “Ha­di bi­ze gi­de­lim.” ya da “Gel bir­lik­te ai­le­ni ara­ya­lım, gö­rü­şe­lim, du­ru­mu çö­ze­lim.” di­ye­me­di. Bir sı­ğın­ma evi bul­ma­sı­nı tav­si­ye et­ti. Öy­le ya, kim­se kim­se­ye gü­ven­mi­yor. Genç kı­zın do­lan­dı­rı­cı ol­ma ih­ti­ma­li her­ke­sin iyi ni­ye­ti­ne bas­kın gel­miş ol­ma­lı.

Bir­bi­ri­mi­ze ar­tık ne ka­dar gü­ven­me­di­ği­mi­ze da­ir ör­nek­le­ri ne ya­zık ki ço­ğal­ta­bi­li­riz. Bu şeh­rin so­kak­la­rın­da so­rum­lu­lu­ğu­muz­da olan tek şey sa­pı­na sı­kı­ca ya­pış­tı­ğı­mız çan­ta­la­rı­mız ar­tık. Üç beş kö­tü­nün mey­da­na ge­tir­di­ği ih­ti­mal­ler dâ­hi­lin­de bü­tün in­san­la­ra kar­şı kor­ku do­lu­yuz. Bi­ri ad­res sor­mak için ko­lu­mu­za do­kun­sa, elin­de­ki do­kun­ma­tik te­le­fo­nun­da­ki ha­ri­ta­dan bak­ma­dı­ğı için azar­la­ya­cak ka­dar. O ka­dar da de­ğil mi? Bu bir ar­ka­da­şı­mın ba­şı­na gel­di. Da­ha ge­çen­ler­de, Üs­kü­da­r’­da şar­jım bit­ti­ği için in­ter­net­te var olan bir ad­re­se bak­ma­la­rı­nı ri­ca et­mek için tam ye­di dük­kâ­na gir­dim, çık­tım. İlk al­tı­sın­da bil­gi­sa­ya­rı­na gö­mül­müş, okey oy­na­yan ya da fa­ce­bo­ok­ta ta­kı­lan ça­lı­şan­lar ya­sak ol­du­ğu­nu söy­le­ye­rek be­ni ba­şın­dan sav­dı. Ba­na yar­dı­ma muh­taç bir in­san gö­züy­le de­ğil, ken­di­le­ri­ne bir kö­tü­lük ya­pa­bi­le­cek in­san ih­ti­ma­liy­le bak­tı­lar mu­hak­kak. Ama yıl­ma­dım. Şu­ra­lar­da iyi bi­ri mut­la­ka var­dır ih­ti­ma­liy­le, ye­din­ci dük­kân­da ad­re­si bul­ma­ma yar­dım eden o gü­zel in­sa­nı ni­ha­yet bul­dum. Şim­di iyi­li­ğin bir gün bas­kın ge­le­ce­ği ih­ti­ma­liy­le in­san­la­ra olan iti­ma­dı­mı mu­ha­fa­za et­mek için di­re­ni­yo­rum. Sa­hi, ne di­yor­du şu şar­kı? Bir ih­ti­mal da­ha var, o da gü­ven­mek mi der­sin? 

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
ÜYE İŞLEMLERİ
Bu sitede yayınlanan tüm materyalin her hakkı mahfuzdur.
Kaynak gösterilmeden alıntılanamaz.