25 Mayıs 2017 Perşembe29 Şaban 1438
  • Bir Ayet
  • Bir Hadis
  • Namaz Vakitleri
  • Hava Durumu
  • İslam beş esas üzerine bina edilmiştir: Allah"tan başka ilah olmadığına ve Muhammed"in O"nun kulu ve elçisi olduguna şehadet etmek, namaz kılmak, oruç tutmak, Kabe"ye haccetmek, Ramazan orucu tutmak. (Tirmizi, İman 3, (2612))
  • " Kim Allah'a inanarak ve karşılığını Allah'tan bekleyerek Ramazan orucunu tutarsa geçmiş günahları bağışlanır." (Buhâri,
  • için namaz vakitleri
    İmsak 03:38Güneş 05:31Öğle 13:08İkindi 17:04Akşam 20:32Yatsı 22:16
    • 25°C Adana
    • 25°C Adıyaman
    • 18°C Afyon
    • 19°C Ağrı
    • 26°C Amasya
    • 23°C Ankara
    • 21°C Antalya
    • 18°C Artvin
    • 21°C Aydın
    • 23°C Balıkesir
  • BIST: 97.713 -0.61
  • Altın: 144,103 0.00
  • Dolar: 3,5652 -0.22
  • Euro: 3,9996 0.14

Ölü Lisan Türkçe

M. Şevket Eygi

Ah ne günlere kaldık!..  Türkiye ismini taşıyan şu memlekette Türkçe ölü bir dil haline geldi. Konuşulan 300 kelimelik günlük iletişim Türkçesini kastetmiyorum; benim öldü dediğim  lisan yazılı edebî zengin Türkçedir. Türkiye’yi Türkiye yapan o dil öldü. Bu ne korkunç bir ölümdür.  Fuzulî’nin, Şeyh Galib’in, Ziya Paşa’nın Türkçesi öldü

İki yüz bin kelimeli, beş yüz bin kelimeli  kavramlı ıstılahlı o canım Türkçe öldü.

Efendimli nazik Türkçe öldü. Ahalı ohalı böğürtülü sesler aldı onun yerini.

Yâver-i fahri-i  Şehriyarî M. Kemal Paşa’nın Samsun’dan  Sultan Vahdettin’e  gönderdiği telgrafın başındaki “Atebe-i  ulya-i Hazret-i Hilafetpenahîye” Türkçesi kasıtlı olarak öldürüldü.

Mektuplardaki “ Filan tarihli lütufnâme-i  âlileri vâsıl-ı dest-i âcizânem olmuştur” Türkçesi katledildi.

Muhterem pederim Türkçesi gitti, baba  Türkçesi geldi; valideler, biraderler, hemşireler  nereye gitti?

Mekke-i mükerreme,  Medine-i münevvere, Şam-ı şerif, Kuds-i şerif, Haleb-i Şahba, Darüsselam Bağdad, hepsi hepsi gittiler.

Eyüb Sultan Eyüp oldu. Mektep okul, muallim öğretmen, imkan olanak, kitap betik oldu.

Beyefendiler herif, hanımefendiler karı…

Muhterem hâkimler yargıç… Garç gurç…

Eski  sultani ve idadilerde zengin yazılı Türkçe öğretilirmiş, şimdiki okullarda şifahî   sokak Türkçesi tâlim ve teallüm ediliyor. Bunun için okula ne lüzum var?

Bu üç yüz kelimelik adamlar bilmiyorlar mı ki, Türkçe olmazsa Türkiye de olmaz.

Shakespeare’siz İngiltere neyse, Fuzulîsiz Türkiye de odur.

Edebî lisan gidince millet sürüye dönüşür.

Efendimsiz, teşekkür  ederimsiz, estağfirullahsız, lütfensiz  Türkçe ölü bir Türkçedir.

Edebî lisan gitmiş, yazı gitmiş, geride kabalık ve kalabalık kalmış.

Hüsnühat ve kaligrafi gidince yerini kakagrafi alır.

Bundan yüz yirmi sene önce kibar bir zatın yazdığı hususî mektubu al  çerçevelet  duvara as,  ışıl ışıl sanat ve güzellik parlar onda. Bir de şimdiki  eciş bücüş mektuplara bak, gözlere ziyan.

Devlet eskiden Devlet-i aliyye imiş… Büyük zatlara hazret denilirmiş… Kibar erkekler beyefendi, kibar hanımlar  hanımefendiymiş… Eskiden paşalar varmış…

Yemeklerin yanına garnitür, üzerine sos, pilavın üzerine fasulya  dökülüyor da;   lisan niçin bu kadar sade arı duru tuzsuz tadsız… 

Bugün padişahlık olsaydı, sade vatandaş dilekçesinin başına “Padişah 10’uncu Memet, Dolmabahçe  Sarayı İstanbul” diye yazacaktı. Padişah da bu rezillik karşısında tahttan feragat edecekti.

Edebî ve yazılı Türkçesiz Türkiye ayakta duramaz.

Türkçe ölürse Türkiye de ölür.

Karacaoğlanla iş bitmez,  asıl Türkçe Fuzulî Türkçesidir.

1920’lerin İstanbul Türkçesi.

Zengin, kibar, güzel, derin, edebî, zarif,  latif, şirin lisan-ı  Türkî…

Bizi bırakıp nerelere gittin?

Ah, lisan öksüzü kaldık!

Yorumlar
    Yazarın Diğer Yazıları
    ÜYE İŞLEMLERİ
    Bu sitede yayınlanan tüm materyalin her hakkı mahfuzdur.
    Kaynak gösterilmeden alıntılanamaz.