24 Temmuz 2017 Pazartesi29 Şevval 1438
  • Bir Ayet
  • Bir Hadis
  • Namaz Vakitleri
  • Hava Durumu
  • Sizin yaratılışınızda ve Allah'ın (yeryüzüne) yaydığı her bir canlıda da kesin olarak inanan bir toplum için elbette nice deliller vardır. Câsiye, 45/4
  • "Allah’ım! Senden Seni sevmeyi, Seni sevenleri sevmeyi ve Senin sevgine ulaştıran ameli yapmayı isterim…" (Tirmizî, “De'avât”, 73)
  • için namaz vakitleri
    İmsak 03:56Güneş 05:45Öğle 13:18İkindi 17:12Akşam 20:37Yatsı 22:18
    • 29°C Adana
    • 31°C Adıyaman
    • 19°C Afyon
    • 20°C Ağrı
    • 21°C Amasya
    • 22°C Ankara
    • 33°C Antalya
    • 22°C Artvin
    • 25°C Aydın
    • 21°C Balıkesir
  • BIST: 106.843 0.10
  • Altın: 142,669 -0.01
  • Dolar: 3,5367 0.45
  • Euro: 4,1209 0.62

Şık yalanlar

Haşmet Babaoğlu

Diyorum ya... 
Yalanlar kendini "doğrular" diye pazarlamaya başlamış ve satıcısı da çıkmışsa, korkacaksın! 
Çünkü o zaman, doğrular uygun vakti bekleyinceye kadar ortalıktan uzaklaşır. 
Hatta belki Nietzsche de haklıdır; öyle zamanlarda doğruyu "en çirkin adlar altında" aramak hiç de yanlış olmayabilir. 
Mesela büyük bir yalan şu sıralarda o güzelim "barış" kelimesinin ardında saklanmaya çalışıyor. 
Çözüm süreci boyunca Kandil barış yapmasın diye yapmadık şey bırakmayan; bir misyoner gibi dağlara gidip PKK liderlerine "durmayın, kanmayın, asla silah bırakmayın!" diyen reziller şimdi "barış" kampanyaları peşinde koşuyorlar. 
Oysa insan acısını ve canını önemsedikleri falan yoktu! 
Barışın kazancından kendilerine pay çıkmayacak diye korkuyorlardı. 
Şimdi de aynı yerdeler... 
Vicdan konformizmi, aydın çevrede şık görünme ve küreselcilerle işbirliğinden ötesi ilgilendirmiyor onları. 
Ve şunu da asla yutmayız: Onlar sekülerler arası barış istiyorlar! 
PKK'dan Nişantaşı'na, darbe Mısır'ından The Economist'e kadar uzanan geniş bir seküler yelpazenin barışından söz ediyorlar; halkların barışından değil! Onların "barış"ına inanan insanlar, milli tutumlar, yoksul halk çocukları dahil edilmiyor. 

***


Doğru gösterip yalan vuran bir başka kavram da "Türkiyelileşme"ydi. 
Güzel kavramdı. 
BDP
'nin bölgesel veya etnik karakterli bir oluşumdan "Türkiye partisi" olmaya geçmesi olumlu bir projeydi. 
İyi de bu nasıl olacaktı? 
Türkiye solu
nun hiçbir zaman "Türkiyelileşememiş" (ki en büyük problemleri bu olmuştur) kesimleriyle ittifak yaparak mı? 
Düşünün... 
Bir yandan kaybetmeyi zevk edinmiş Türkiye soluyla iç içe girerek... 
Bir yandan ABD ziyareti sonrası "paralel"leşerek... 
Ve oligarşik sermayenin medyasıyla flört ederek hakikaten Türkiyelileşmek mümkün müydü? 
Nitekim bunu daha 10 Ekim 2014'te "HDP kötü bir projeydi, anlamayan kalmadı" başlıklı yazımda anlatmıştım. 
Fakat yanıldığım bir nokta vardı: "Anlamayan kalmadı" diye düşünmüştüm. Yanlıştı. 
Doğan medyası, HDP ve CHP 
neredeyse ortak bir kampanyayla 6-8 Ekim olaylarının anlaşılmasını engellediler. 

***


O halde bugün hangi noktadayız? 
Uzatmanın, lafı dolandırmanın, mırın kırın etmenin âlemi yok, söyleyeyim. 
Artık HDP'nin liderliğinin değil, aldığı oyun siyasal-sosyolojik bir değeri var. 
Barış ve çözüm süreci
 artık eski ve dar masasında değil, çok daha geniş bir bölgesel Kürt sorunu çerçevesinde yürümek zorunda. 
Sonrasını, sonra konuşuruz.

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
ÜYE İŞLEMLERİ
Bu sitede yayınlanan tüm materyalin her hakkı mahfuzdur.
Kaynak gösterilmeden alıntılanamaz.