22 Temmuz 2017 Cumartesi28 Şevval 1438
  • Bir Ayet
  • Bir Hadis
  • Namaz Vakitleri
  • Hava Durumu
  • Sizin yaratılışınızda ve Allah'ın (yeryüzüne) yaydığı her bir canlıda da kesin olarak inanan bir toplum için elbette nice deliller vardır. Câsiye, 45/4
  • "Allah’ım! Senden Seni sevmeyi, Seni sevenleri sevmeyi ve Senin sevgine ulaştıran ameli yapmayı isterim…" (Tirmizî, “De'avât”, 73)
  • için namaz vakitleri
    İmsak 03:53Güneş 05:44Öğle 13:18İkindi 17:13Akşam 20:38Yatsı 22:20
    • 34°C Adana
    • 36°C Adıyaman
    • 26°C Afyon
    • 32°C Ağrı
    • 29°C Amasya
    • 28°C Ankara
    • 32°C Antalya
    • 24°C Artvin
    • 32°C Aydın
    • 29°C Balıkesir
  • BIST: 106.843 0.10
  • Altın: 142,689 1.13
  • Dolar: 3,5367 0.45
  • Euro: 4,1209 0.62

Ne Yaptığını Biliyor Musun?

Haşmet Babaoğlu

Tamam! Kendini bilme! 
O zaten senin için uzun, sarp, meşakkatli bir yol.
Hem "kendi" (nefs/benlik) konusunu nereden bakarak ele alacaksın, bilmem ki!
Çünkü aklın gidip gidip geliyor.
Günümüzün canı çarçabuk sıkılan insanısın; sabretsen, azmetsen ne güzel olur ama büyük ihtimal daha başta ilgin dağılacak, kafan bulanacak.
Bir süre o dergâhtan bu dergâha ezeli hikmet yolunda mesafe almaya çalışıyorsun, sonra bir bakıyorum ki "yaşam koçları"nı sıraya diziyorsun.
Bir gün "ah şu egolar, egolar!" diye yakınıyorsun (hem niye bu çoğul söyleyiş Allah aşkına! Biri kesmiyor da, onun bile fazlasını mı istiyorsun!) ertesi gün herkesi "kendini şımartmaya" çağırıyorsun falan...
Böyle ne çok şey var; dilinden hiç düşürmüyorsun ama bir an durup düşünmüyorsun. 

***
Ne dedim yazının başında... 
Kendini bilme! Buna da kabul! 
Şimdi devamını getireyim... 
Fakat ne halt ettiğini bil! 
Kendini tanımasan da olur, zaten işe güce teslimiyetin buna izin vermeyecek.
Ama hiç değilse, davranışlarının sonuçlarını tanı!
Yani ilişkide olduğun insanlara, hayata, dünyaya ne yaptığını bil! 
Nasıl kalp kırdığını, nasıl acı çektirdiğini, nasıl hak yediğini falan hani...
Sıkıntı orada!
Hem insan "nefs"ini izole edilmiş bir laboratuvar ortamında tanıyamaz.
Başkalarıyla ilişkilerini hak ve merhamet ölçülerine uydurmaya özen göstermeden insanın "iç"ini tanzim etmesi mümkün mü?
Davranışlarımıza "oldu bir kere!" deyip geçilecek şeyler olarak bakıyorsak, asla "ol"amayız! 
***
Neyin nesi bu yazı, diyeceksiniz şimdi...
Hepimizin nedense kendi iyiliğinden emin olduğu fakat birbirine karşı muazzam bir kayıtsızlık içinde boğulduğu modern hayatımıza dair bir hesaplaşma sayın!
Geçen gün bir şeyler okurken karşıma çıkan bir anekdotla yazımı noktalayayım...
60'lı yıllarda bir gün Cağaloğlu'ndaki Işıklar Kitabevi'nde Necip Fazıl'ın da bulunduğu bir grup sohbet ederken, üstat birden esip köpürmeye başlamış. Sonra da kitabevinin sahibiAbdullah Bey'e söylenerek kapıyı vurup gitmiş.
Ertesi gün İstanbul kar, tipi, göz gözü görmüyor.
Sabahın köründe Necip Fazıl kitabevinin kapısında bitmiş.
O Necip Fazıl ki, imanla kavrulan kalbine karşılık başkalarına temas eden ellerini hep snob eldivenler içinde sakladığı söylenirdi.
Abdullah Bey'e bakıp içini çekerek "ben seni dün çok üzdüm galiba" demiş. Çay içme teklifini de "hakkını helal et, ben sade bunun için gelmiştim" diye geri çevirip geldiği Erenköy'deki evine dönmek üzere yola koyulmuş.

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Yorumlar
    Yazarın Diğer Yazıları
    ÜYE İŞLEMLERİ
    Bu sitede yayınlanan tüm materyalin her hakkı mahfuzdur.
    Kaynak gösterilmeden alıntılanamaz.