29 Mart 2017 Çarşamba1 Recep 1438
  • Bir Ayet
  • Bir Hadis
  • Namaz Vakitleri
  • Hava Durumu
  • “Ey îmân edenler! Allâh’tan ittikâ edin ve sâdıklarla berâber olun!” (Tevbe, 119)
  • “Dünya ve onun içinde olan şeyler değersizdir. Sadece Allâh’ı zikretmek ve O’na yaklaştıran şeylerle, ilim (mârifet ilmi) öğreten âlim ve (Hakk’a lâyıkıyla kul olmak için) tahsil gören talebe bundan müstesnâdır.” (Tirmizî, Zühd, 14)
  • için namaz vakitleri
    İmsak 05:18Güneş 06:46Öğle 13:16İkindi 16:45Akşam 19:33Yatsı 20:54
    • 21°C Adana
    • 15°C Adıyaman
    • 12°C Afyon
    • 5°C Ağrı
    • 18°C Amasya
    • 15°C Ankara
    • 18°C Antalya
    • 12°C Artvin
    • 19°C Aydın
    • 18°C Balıkesir
  • BIST: 89.270 -1.01
  • Altın: 147,050 -0.13
  • Dolar: 3,6543 0.18
  • Euro: 3,9297 -0.55

Sessizlik için...

Haşmet Babaoğlu

Geçen mayıs ayındaydı.
Zihnimin uğultusundan, sosyal medyanın patırtısından ve şehrin gürültüsündenuzaklaşmak için yanıp tutuşuyordum.
Kalktım, gittim.
Zeytinlikler ve badem ağaçlarına bakan ve bilinen deyimle "çıt çıkmayan" bir odaya üç günlüğüne yerleştim.
Ama ilk gece zihnim homurdandı durdu, uyuyamadım. Neredeyse benimle dövüşüyordu.Kitap okumaya döndüğümde uğultu artıyor, tabletten film izlemeye kalktığımda içimdeki ses "iyi de bunun için buralara kadar gelmeye ne gerek vardı?" diye sorguluyordu.
Aklıma yıllar önce "mindfulness" teknikleri öğrenmeye yurtdışına giden ve "zihni sessizleştirme" denen şeyin geleneksel Doğu'dan apartılmış fakat fena halde Batı işi uydurmalar olduğunu anlayıp hayal kırıklığı yaşayan arkadaşım geldi.
İçimize veya dışımıza böyle düşman gibi davranıp "dinlemek"ten kaçmak insanı aldatmaktan ve bir tür "sarhoşluk"tan başka nereye kapı açabilirdi?

***
Sonra ne oldu?
Sabah erkenden balkon kapısını açtım.
Önce ezan sesi, sonra kuşlar...
Ah o kuş cıvıltıları!
Ve kuşların bıraktığı yerden devreye horozların girişi...
Hafif sabah rüzgârıyla ağaçların hışırtısı...
Dinledim, dinledim, dinledim.
Ve belki bininci kez idrak ettim ki, o güzel sessizlik ancak dinlemekle mümkün.
Susmak yetmiyor yani, dinlemek gerekiyor.
Zihnindeki ve dünyadaki güzel seslere "kendini bırakmak" gerekiyor. İhtiyacımız bu!
Aslında hepimiz kuş sesini o yüzden severiz de, bir türlü bilmeyiz ki sevdiğimiz şey işte tam o anda sessizliğin ta kendisidir.
***
Sessizlik konusunda yazmaya karar verdiğimde ilk aklıma gelen bu itişme kakışma ve yanlış anlama halimize dönüp bakmak oldu.
Hani bazılarımız nevrotik bir isyanla "ses istemiyorum" diye bağırır falan...
Oysa istemediği nedir? Ya ruhunu tırmalayan kelimelerdir ya da kulaklarını tırmalayan gürültüler.
Modern insanın ciddi bir gürültü sorunu var, hiç kuşkusuz.
Aklıma George Prochnik'in pek tanınmış "In Pursuit Of Silence" adlı kitabı geliyor.
Eh, insan New York'ta yaşar ve evinde azıcık sessiz bir köşe aradığında bile tepede dönen polis helikopterlerinin ve yarım dakikada bir şehrin caddelerini yırtarak geçen ambulans sirenlerinin sesiyle baş edemezse, oturup böyle bir kitap yazar!
Nitekim aklımda yanlış kalmadıysa, Prochnik kitabının önsözünde de bundan bahseder.
Şimdi bir başlangıç olarak tekrar vurgulayayım...
Gürültüden kaçıp kurtulmak için dahi sese ihtiyacımız var.
Dervişlerin endişeden sekinete ancak güçlü bir ritimle (zikir ve nefes) geçilebileceğini vurgulamaları boşuna mı sandınız?
Yarın kaldığım yerden devam edeceğim.

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
ÜYE İŞLEMLERİ
Bu sitede yayınlanan tüm materyalin her hakkı mahfuzdur.
Kaynak gösterilmeden alıntılanamaz.