30 Mart 2017 Perşembe1 Recep 1438
  • Bir Ayet
  • Bir Hadis
  • Namaz Vakitleri
  • Hava Durumu
  • “Ey îmân edenler! Allâh’tan ittikâ edin ve sâdıklarla berâber olun!” (Tevbe, 119)
  • “Dünya ve onun içinde olan şeyler değersizdir. Sadece Allâh’ı zikretmek ve O’na yaklaştıran şeylerle, ilim (mârifet ilmi) öğreten âlim ve (Hakk’a lâyıkıyla kul olmak için) tahsil gören talebe bundan müstesnâdır.” (Tirmizî, Zühd, 14)
  • için namaz vakitleri
    İmsak 05:16Güneş 06:44Öğle 13:16İkindi 16:46Akşam 19:34Yatsı 20:55
    • 11°C Adana
    • 6°C Adıyaman
    • 7°C Afyon
    • -4°C Ağrı
    • 2°C Amasya
    • 0°C Ankara
    • 13°C Antalya
    • 5°C Artvin
    • 12°C Aydın
    • 5°C Balıkesir
  • BIST: 89.270 -1.01
  • Altın: 146,921 -0.22
  • Dolar: 3,6543 0.18
  • Euro: 3,9297 -0.55

Yürüyeceksin…

Fatma Tuncer

BERİVAN 25 yaşında genç bir bayandı. İfadelerine göre 16 yaşında ailenin baskısı ile evlendirilmiş ve İstanbul’a gelmişti. O günlerde yaşadığı sıkıntıları anlatırken gözleri buğulanıyor, uzaklara dalıp gidiyordu. Yalnızlık, özlem, koca dayağı ve bütün bunlara eklenen yoksulluk onun hayatından çok şey alıp götürmüştü… O zor günlerinde kendisini ayakta tutan tek şeyin dua olduğunu söylüyordu. Yirmi yaşına geldiğinde dram kokan hayatına bir de engelli çocuk dâhil olmuştu. O günleri hatırlarken gözleri dalıyor bir süre öylece bekliyor, sonra hıçkırıklara boğuluyor ve “Allah bana dayanma gücü versin” diyordu. İfadelerine göre aile efradı bu engelli çocuk senin hangi günahının bedeliydi diye soruyor ve çocuğun durumundan onu sorumlu tutuyorlardı. Fakat Berivan bir anneydi, kendi ifadelerine göre engelli çocuğun doğumundan sonra şefkat ve merhameti iki kat daha artmış ve çocuğunun sağ kolu olmaya karar vermişti.
Bebeğin ender rastlanan genetik bir rahatsızlığı vardı, doktorlar iyileşmez diyorlardı ama o belki iyileşir umuduyla adını umut koymuştu. Umut’un kasları çalışmıyordu, tuvalet ihtiyacını gidermekte zorlanıyor, hareket edemiyordu. Fakat anne kendi ifadesiyle onun sağ koluydu, ona özel ninniler söylüyor, kulağına eğilip dualar ediyor ve “Yürüyeceksin” diyordu.
Berivan adeta bebekle aynı bedende nefes alıp veriyordu. Artık ailenin her seferinde dile getirdiği o hurafelere inanmıyor, oğlunun kulağına eğilip birlikte yürüyeceğiz umut diyordu. Anneye baktığında Umut’un yüzünde güller açıyordu. Anne sevgi ve şefkatiyle onu besliyor onun için hayaller kuruyordu. Berivan devletten aldığı engelli bakım parasını onun masraflarına harcıyor ve Umut adına hayaller kuruyordu. Fakat bir hafta önce gittiği doktor Umut’un rahatsızlığının ciddi olduğunu ve bu vaziyette sadece 4 yıl yaşayabileceğini söylemiş ve onun bütün hayallerini yıkmıştı. Ölümün kime ne zaman geleceğini Allah bilirdi ama yine de annenin içine bir ateş düşmüştü. Duygularını aktarırken başını eğiyor ve derin düşüncelere dalıyordu. Sonra “Varsın yürümesin, varsın konuşmasın ama hep yanımda olsun, nefes alıp versin, yüzüme bakıp tebessüm etsin…” diyor onun için dua ediyordu. Bu ifadeler sadece bir annenin gönül pınarından dökülebilir. İnsanoğlu bencildir, bir başkası için elini dahi kıpırdatmak istemez. Fakat Allah annenin gönlüne o kadar köklü bir şefkat yüklüyor ki, şartlar ne olursa olsun anne çocuğundan vazgeçmiyor, onun için her şeye katlanıyor. 

UYARI: Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış,
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.
Bu yazıya henüz yorum eklenmemiştir.
Yazarın Diğer Yazıları
ÜYE İŞLEMLERİ
Bu sitede yayınlanan tüm materyalin her hakkı mahfuzdur.
Kaynak gösterilmeden alıntılanamaz.