Bu haftaki kitabımız, bugünlerde okunması gereken önemli ve güzel bir roman. Timaş Yayınları’ndan çıkan romanın adı “Cam ve Elmas”, yazarı ise Sadık Yalsızuçanlar.
Pazartesi günleri tanıtmaya çalıştığım kitapların genelde yeni çıkmış olmasına dikkat ederim ama bazen öyle eserler vardır ki, piyasaya yeni çıkmasına gerek yoktur, her zaman okunması gereken kitaplardır. İşte “Cam ve Elmas” da onlardan biri.
Geçtiğimiz yıl Kars’a gitmiştim. Kars’ta Hasan El Harakani Hazretleri’nin türbesini ziyaret etmiş ve Evliya Camii’nde bir süre misafir olmuştum. O gün bizimle sıcak ve samimi bir şekilde ilgilenen Yavuz Uzgur hoca bir daha bu ilgisini kesmedi ve hep ilgilendi.
“Cam ve Elmas” adlı romanı da Yavuz hoca o gidişimde hediye etmişti. Ayrıca Harakani Hazretleri’nin hayatını ve düşüncelerini anlatan kitabı da takdim etmişti. Harakani Hazretleri’nin kitabını alıp okumaya başladığımda kafam bir hayli karışmıştı.
Kendi adıma söylüyorum, “hayatı yaşadığını zanneden aldanmış varlıklar gibi olmuştum.” Ne zaman Harakani Hazretleri’nin hayatından veya söylediklerinden bir pasaj okusam, yine aynı duygulara kapılırım.
Kars’taki ikinci günümüzün sabahında uyuyamayıp, kaldığımız misafirhanenin bahçesine dolaşmaya çıkınca, birlikte seyahat ettiğimiz güzel insan ve STV ana haber spikeri Kemal Gülen’i Harakani Hazretleri’nin kitabını yüksek sesle okurken bulmuştum.
Sessizce yanına varıp, onunla birlikte yürümeye ve okuduklarını dinlemeye başladığımda, bir kere daha; “Benim hayatım hayat mı, bu nasıl insanlık, bu nasıl iman etmek, bu nasıl düşünmek” diye kendimi epey paylamıştım. Bugün de hâlâ paylıyorum ya.
Aile iletişimi seminerleri verirken, kaynağını ve kimlerin yaşadığını öğrenemediğim güzel bir “sabır” hikayesi vardır ve onu örnek olarak anlatırdım.
Kısaca şimdi de yazayım. Şehrin birinde halk tarafından sevilen, sayılan, hürmet edilen ve sınırsız güven duyulan, sözlerine itibar edilen ve her bir sözü, hayatın vazgeçilmez yasası haline getirilen bir insan varmış.
Herkes bu güzel insanı ziyaret eder, fakat bu ziyaretlerden o güzel insanın eşi hiç mutlu olmaz, geleni kovar, gideni kovar ve kocası hakkında olumsuz sözler sarf edermiş. Bir gün ünlü bir alim zat bu mübareği ziyarete gelmiş. Kadıncağız yine aynı lafları söyleyerek ziyaretçiyi kovmuş ve kocasının ormana odun getirmeye gittiğini de söylemiş.
Ziyaretçi de yolunu çevirmiş ormana doğru. Bir hayli yürüdükten sonra ileriye doğru şöyle bir bakmış ki, sırtında odun yüklü bir aslan önde yürümekte, arkasında bir adamcağız kendi halinde aslanı takip etmekte.
Bu manzarayı görünce ziyaretçi çok şaşırır ve böyle bir şeyin nasıl mümkün olabileceğini düşünerek aslana odun taşıttıran adama yaklaşıp sorar; “Efendim bu nasıl bir şeydir, aslana odun taşıttırıyorsunuz, kimsiniz?” der.
Aslana odun taşıttıran adam, “Hasan” der ve ilave eder, “Hasan Harakani.”
Ziyaretçi derhal eline sarılır, öpmek ister ve kendisini tanıyamadığı için özür diler ama evdeki hal ile dağdaki hali de merak eder. Hasan Harakani Hazretleri bu merakın farkına vararak ziyaretçinin kafasının daha fazla meşgul olmasını istemediği için ziyaretçi sormadan şu cevabı verir.
“Evdekine sabreden, böyle aslana odun taşıttırır” der. Ziyaretçi mahçup olur ve birlikte yürümeye başlayarak eve kadar sohbet ederler, eve varmadan da ayrılırlar.
İşte bu hikayeyi zaman zaman anlatmakla birlikte, Kars’a gitmeden bir yıl önce de yazmıştım. Bir yıl sonra aynı hikayeyi Hasan Harakani Hazretleri’nin kitabında yeniden dinleyince şaşırdım, çünkü yukarıda da ifade etmeye çalıştığım gibi, hikaye Harakani Hazretleri’ne aitmiş.
Sadık Yalsızuçanlar “Cam ve Elmas” adlı romanında, Kars ve Harakani Hazretleri’ni yüreğinin bütün sıcaklığı ve coşkusuyla öyle güzel anlatmış ki, ancak okunursa anlaşılacaktır derim. Eğer bu sıkıntılı günlerde biraz olsun beyninizi ve yüreğinizi dinlendirmek istiyorsanız, bu romanı tavsiye ederim.
Eser hakkında bilgi için. Timaş Yayınları: 0212 513 84 15