1. Dünya Savaşı'nın 100. yılını idrak edeceğiz. 1914'te başlayan savaş 1918'de bitmiştir. Bu savaş sonunda Osmanlı Devleti en ağır toprak ve insan kaybına uğramıştı.
100. yıl dönümünde bunu çok önemsiyorum. Bu etkinliklere katılıp Osmanlı'nın bakiyesi olduğunu unutmamanızı ve ona göre bizi temsil etmeniz gerekmektedir.
1915'te Sarıkamış Şehitleri'mizin 100. yılı. Bir de 1915 olayları var. Bu yüzden bunlara karşı hazırlıklı olmalıyız. Diasparo'nun 1915 olaylarını siyasi bir alana çekmek istemesini biz de çok iyi karşılamalıyız.
Tarihi bilmeden bugünü okuyamayız. 1. Dünya Savaşı'nı iyi idrak edemeyen bugünü değerlendiremez.
Bizim dış politikada 1914'ü es geçmemiz mümkün değil. Bizim asırlara sığan bir tarihimiz var. Yakın tarihi unutturmak adeta cinayettir.
Yakın tarihi inkar ederek bugünkü meselelere çıkış yolu bulamazsınız. Falih Rıfkı'nın şu önemli cümlelerine bakın: Bizden Belgrad'ı aldıkları zaman Niş kasabasını da istemişlerdi. Babalarımız için Niş, İstanbul'a o kadar yakındı.Biz eğer Vardar'ı, Trablus'u, Girit'i ve Medine'yi bırakırsak, Türk milleti yaşayamaz sanıyorduk.
Çocuklarımızın Avrupası Marmara ve Meriç'te bitiyor.."
Fiziki sınırlara dış politikayı hapsedemeyiz. Yemen'i düşünmeyen bir dış politika düşünülemez. Mynammar'ı görmezden gelen bir Türkiye olamaz.
Biz ecdad yadigarı olan her yere gideceğiz. O yüzden 1. Dünya savaşını bilmeden bugünü değerlendiremezsiniz.
Gazze'yle, Filistin'le, Suriye'yle, Mısır'la neden bu kadar ilgilisiniz? diyorlar. Bu söylenebilir mi? 100 yıl önce beraber yaşadığımız insanlara sırt çevirebilir miyiz?
Kim ne derse desin. Büyük bir ülkenin büyükelçileri olarak gurur duymalısınız. Gizlimiz saklımız yok. Herkes bunu şöyle bilsin. Dost olana dostuz.
Son dönemde ülke içinde yaşanalara baktığımız zaman 17 Aralık rüşvet kılıfı adı altında hükümete yönelik bir darbe girişimidir.
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.