Hedef ülke: İran, Parola: Fars Anahtarı

Amerika Birleşik Devletleri eski planlarla artık adım atmanın mümkün olmadığının farkına vardı. Geriye yapılması gereken, İran’a ani bir saldırı için kendi pozisyonunu bölgede güçlendirmek.

Mamafih, resmi olmasa da bazı açıklamalar, Saakkaşvili’nin yapılan harekâtın kendi kararı olduğu iddiasını çürütüyor. Eğer dünyaya bir göz atarsak durumun sadece Gürcülerin meselesi olmadığını, bütün Kafkasları ilgilendirdiğini görürüz.

Gürcü yönetimi kendisini artık ülkesinde daha yabancı hissediyor. Bunu son savaş tasdik ediyor. Birkaç noktayı gözden kaçırmamak gerekir. İlk olarak, uluslar arası kamuoyunda 100 sivilin öldüğü yoluyla büyük bir sinizm ile uyuyan “ayı”ya karşı bir enformasyon savaşı yürütülüyor. İkinci olarak da Mihail Saakkaşvili’nin her gün CNN ekranlarında İngilizce olarak Amerikan politikalarına ait ders notları okuması. Bu resim bir kez daha kimin, hangi gayeler için seçildiğini gösteriyor.

Bu bağlamda büyük bir sual akla geliyor.

Gürcistan, büyük bir jeopolitikanın parçası mı?

Cevapların birçoğunun içinde İran bulunuyor. Uzun zamandır herkesin malumudur ki Amerika, bölgenin büyük oyuncularından İran’ın yok edilmesine karşı değil. Saddam Hüseyin ile yapılan savaşın sonunda Irak petrolleri kontrol altına alındı. Bunun hemen arkasından diğer bir hedef daha ortaya kondu, o da İran gibi mühim bir köprübaşının tutulması. Afganistan aynı şekilde önemli köprübaşı olarak göze çarpıyor, buradaki uyuşturucu ticareti ve Taliban ile yapılan savaşta başarı ortada!

Ortadoğu’da Amerikan’ın çok büyük bir müttefiki var. İsrail. Haritaya baktığımızda Amerika üssünün olmadığı bir ülkeyi göstermek çok zordur.

İran’ın nükleer davası ve yüksek standartları aynı zamanda Amerika için bölgedeki büyük rakibinin yok edilmesi bahanesi olarak görünüyor.

Daha önce İran meselesinin karara bağlanmasını ekonomik krizin varlığı ve şartların olgunlaşmaması mani oldu. Fakat ekonomik sorunlar halledilince de çok önceleri hazırlanmış planların artık işe yaramadığının ve onlara gerek kalmadığının farkına varıldı. Geriye yapılması gereken, İran’a ani bir saldırı için kendi pozisyonunu bölgede güçlendirmek.

Amerika haritaya baktığında ne gördü?

Rusya ülkenin imarı, sınır problemleri ve kendi enformasyon etkinliği arttırmakla, Çin ise olimpiyatlarla meşgul. Fransa ve Almanya, Amerika’dan farklı istikamette hareket ediyor. Seçim kampanyaları başlıyor fakat cumhuriyetçilere vaat edilecek ortada hiçbir malzeme yok. Bu yüzden tam da olimpiyatların başladığı anda Gürcü kartı oyuna sürülüyor.

Gürcistan’ın edinmek istediği ne idi?

Mihail Saakkaşvili Kafkaslara panik tohumları ekmesinin amacı, Amerikan ordusunun bölgeye girişine meşru bir zemin hazırlamak. Gürcü idarecilerinin bu hamle ile yapmak istedikleri bir başka şeyde, Rusya’yı savaşa çekerek, Rusya’yı mütecaviz olarak dünyaya göstererek, İran meselesinde dâhil birçok sorunda Rusların elini kolunu kolayca bağlamak.

Fakat planlandığı gibi gitmiyor. Rusya idarecileri enformasyonda tansiyonu yükselttiğinde, diğerleri bunları kenardan izliyor. İşte o zaman geniş kapsamlı enformasyon ve Rus ordusunu kaşı yürütülen savaş çözülüyor. Rusya sınırlı sayıda sevk ettiği ordusuyla nokta atışı yapıyor. Savaşın tansiyonu düşüyor.

En nihayetinde Rusya, Türklere ve Almanlara Amerika’nın Karadeniz’e serbestçe çıkabilmesine şüphe ile bakmaları sağlanıyor. Böylelikle Amerika’nın İran’a saldırma hususundaki meşruluğu git gide azalırken aynı zaman da vakit de kaybediyor.

Savaş Sonrası Neler Bekleniyor?

Az yâda çok günümüzdeki hadiseler Ukrayna’nın NATO’ya girmesine ivme kazandırıyor. Bu konuda söylenenler ise “Bizi Rus barbarlarından kurtarın”.

Lakin İran’a yapılması planlanan silahlı müdahale belirsiz bir tarihe erteleniyor. Bütün planlar alt üst oluyor ve Amerika için Avrupa’nın gereksiz olduğu fikri ifşa ediliyor. Çin Tayvan meselesinde daha kararlı olacak. Doğu Avrupalılar bir anda kendi menfaatlerini feda ederek Amerikan yardımını beklemenin o kadar da gerekli olmadığını anladılar. Gürcistan’da İran’a saldırmak için yapılan bütün askeri üsler yok edildi. Azerbaycan ABD’ye güvenemeyeceğini anladı.

Her şeyden daha mühim olanı savaşın neticesinde Amerika çok istediği Fars kilidini elde edemedi. Kondoliza Rays’ın Rusya’yı izole etme tehditleri artık fazla tesirli olmayacak ama bu yöndeki provokasyonlar devam edecek. Amerikalılar uzun vadeli jeopolitik planlarının şüpheyle yaklaşılmasına hiç hoş bakmazlar, bilhassa Rusya’nın.

İgor Çubenko

 Çeviren: Fatih Güven