Özgür Basın, Esir Vatandaş!
Meğer varmış! Siz sormadan söyleyelim: “Gazetecilere Özgürlük Platformu!” Hemi de 94 meslek örgütünün üst şemsiyesi! (Alt şemsiye nasıl olur, bilemiyorum!) Yahu bu ne iş, bir meslek var 94 tane meslek “örgüt”ü var! Demek ki, alanında söz sahibi güçlü, işe yarar, kabul gören basın kuruluşları yok. Önüne gelen “meslek örgütü” kuruyor!
Neyse asıl bahsimize gelelim: Türk basını ve özgürlük!
Basın hürriyetinden en çok şikâyet edilmesi gereken zamanda basının hür olduğu iddiasını yükselten meslek örgütlerinin ülkesinde yaşıyoruz.
Onlara göre, basın Tek Parti devrinde hürdü! Ne demişti Atatürk: “Basın hürriyetinden doğan mahzurların giderilme vasıtası, yine basın hürriyetidir.”
Söz söz de, ya tatbikat? O bahse girmeyelim! Bir cümle ile söyleyelim: Cumhuriyetin ilk döneminde basın hürriyeti Abdülhamid dönemine rahmet okutacak durumdaydı!
27 Mayıs darbesinden sonra basın hürdü!
12 Eylül’den sonra gazeteciler fevkalade özgürdü!
Ya 28 Şubat? Tadından yenmezdi!
Şimdi toplaşmışlar, İstanbul’da, basının eski merkezinde Babıâli’de Vilayete doğru yürüyüşe geçmişler. Tiyatrovari bir gösteri anlayacağınız.
Önde bir hatun, gözleri bağlı!
Arkada bazı zevat ağızları bantlı!
Türkçe karakter kullanılmayan ve büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır.