Atana Kadar Burdan Ayrılmayız

Mayıs’ta 40 bin atama talebiyle farklı illerden gelen öğretmen adayları 16 gündür Ankara’da yetkililere seslerini duyurmaya çalışıyor.

Düzenledikleri tiyatral etkinliklerle emniyet amirlerinden teşekkür alan, siyaset üstü olduklarını ifade eden öğretmen adayları atanana kadar Ankara’dan gitmemekte kararlı.

KİM BU ATANAMAYAN ÖĞRETMENLER?

Gündeme sadece yaptıkları etkinliklerle gelen fakat her biri ayrı bir ‘dram’ barındıran, atanamayan öğretmenlerin ortak bir hikayesi var. Kiminin baba parası yemek ağrına gidiyor, kimi hasta annesini bırakıp gelmiş, kimi saz çalıp harçlığını çıkartmaya çalışıyor.

13 Mayıs saat 09:00’da Ankara’da seslerini duyurmak için bir miting düzenlemeye hazırlanan atanamayan öğretmenler herkesi bu mitinge davet ediyor. 

AMACIMIZ SADECE ATANMAK

78 puanla atanamadığını belirten Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi mezunu Sercan Şayık, “Milli Eğitim Bakanı ve diğer yetkililerden Türkiye’nin her yerinde öğretmene yakışır şekilde atama istedik. Bize ‘7 Nisanda olacak, 22’sinde gelecek, 25 bin olacak’ denildi fakat gerçekleştirilmedi. 120 bin öğretmen açığı var. Sağlıkçılara, polislere yapılan atama bizden esirgenmemeli. 16 gündür Ankara’da bize destek olan arkadaşlarımızın evlerinde kalıyoruz. Parkta yatmayı bile göze aldık. Hiç bir siyasi parti ve kuruma dayanmadan ve bütçesiz olarak farklı görüşlerdeki atanamayan arkadaşlarımızla dayanışma içerisindeyiz. Amacımız sadece atanmak.” şeklinde konuştu.

BABA PARASI YEMEK AĞIRIMA GİDİYOR

Atatürk Üniversitesi Türk Dili Edebiyatı Öğretmenliği’nden mezun Bilal Kaçan şöyle konuştu: “Mardin’de yaşıyorum, babam kamyon şoförlüğü yapıyor. Babam evde olmadığından evde annem ve kız kardeşimin yanında olmam gerekirken Ankara’da hakkım olan atamayı almak için sokaklardayım. Babam okulu bitirebilmem için yeri geldi cebinde 1 lirası yokken onca emek verdi. KPSS’den 78 aldığımda babam atandığımı zannederek ağlamıştı. Kontenjanlar açıklandığında yaşadığım yıkımı benim gibi ataması yapılmayan öğretmenler dışında kimse anlayamaz. Atanamadığım gün babam para verdi ve ben o parayı alamadım.”

BENİM YERİM OKUL VE ÖĞRENCİLERİN YANI

Çukurova Üniversitesi İngilizce öğretmenliği mezunu Abuzer Çin ise şunları söyledi: “8 yıldır her yaz MEB’in dağıttığı ücretsiz kitapların hamallığını günlük 30-40 liraya yapıyorum. Geçtiğimiz yaz sırtımda kitapları okula taşırken oğlunu okula kaydettirmeye gelen bir anne beni göstererek, ‘bak oğlum okumazsan, böyle olursun’ dedi. Antep’te saz çalıp, türkü söyleyip harçlığımı çıkarmaya çalışıyorum ama benim yerim okul ve öğrencilerin yanı. Babam asgari ücretle can güvenliği olmadan gece bekçiliği yapıyor ve şunu söylüyor; Abuzer atanırsa ben bu işi bırakırım. Evden çıkarken annem oğlum harçlığın var mı? diyor, utanıyorum.”

NE YAPACAĞIMIZI ŞAŞIRDIK

Bursa’dan gelip 16 gündür Ankara’da atama talep eden Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tarih bölümü mezunu Hatun Ayyıldız, “Annem hem şeker hastası hem de böbrek yetmezliği var. Ben Ankara’dayken üzüntüden dört kere şeker komasına girdi. Annem o haldeyken, ‘Atama varsa kal orada’ diyerek bana destek verdi. Abim 900 liralık maaş kartını, ‘lazım olur kardeşim’ diyerek bana verdi fakat ben o parayı harcayamıyorum. Müsteşar yardımcısına gidiyoruz, ‘Bizi ilgilendirmiyor’ diyor, YÖK’e gidiyoruz ‘Çok talep olduğu için engelleyemiyoruz’ diyor. Biz de ne yapacağımızı şaşırdık. Arkadaşlarımızla atamayı alana kadar Ankara’dan gitmek istemiyoruz.” şeklinde konuştu.

Vahdet