Gazze’nin 5 çiçeği

İşte savaşın kirli yüzünü en acı şekilde yaşayan Filistinli bir ailenin dramı

SAMET DOĞAN / VAKİT

5 kızını İsrail’in saldırısında şehit veren Balusha ailesi, bu Ramazan’da burukluk yaşıyor. Cibelya kampında yaşayan Enver Balusha, acısını şu şekilde dile getiriyor: “5 kızımı birden kaybettiğim savaştan sonraki ilk Ramazan ayını geçiriyoruz. Bu yılki Ramazan ayı, hiç de diğer Ramazanlar gibi değil. Ailemin geri kalanıyla sahur ve iftar için sofraya oturduğumuzda kızlarımın ezan okununcaya kadar neşeyle etrafımızda toplanmalarını bekliyoruz. Onların mutlu oyunlarını, gülüşlerini hayal ediyor, ancak gerçekle yüzleşince de içimizi bir burukluk kaplıyor.”

Siyonist İsrail’in bu yılın başındaki saldırısından sonra Gazze’de bu yılki Ramazan ayı, acı, hüsran ve şehitlerin yâd edilen hatıralarının hüznüyle geçiyor. Filistinli aileler Ramazan ayının daha ilk günlerinden başlayarak şehit olan evlatlarını, yıkılan evlerini, geride kalan onlarca yaralıyı ve son savaşın geride bıraktığı dayanılması güç izleri hatırlıyor ve aralarından ayrılanların geride kalan hatıralarıyla yaşıyorlar. Ancak bütün bunlara karşı, içinde bulundukları çaresizliğin verdiği umutsuzluktan kurtularak yeniden hayata tutunmaya çalışıyorlar.

BALUSHA AİLESİNİN ACISI

Gazze’deki son saldırının acısını en çok duyan bu ailelerden bir tanesi de Cibelya kampında yaşayan Balusha ailesi. Balusha ailesi, Siyonist İsrail’in vahşice fırlattığı bombalarla yerle bir olan evlerinin tozlu sütunları arasında, en küçüğü henüz 5 yaşında olan 5 çiçeğini kaybetti. 5 çocuğunu bir anda kaybeden Balusha ailesi, acısını dünyaya haykıramamanın sızısını kalbinde taşıyor. Ramazan ayında da acılarını şikayet edecekleri ve paylaşacak kimseleri olmadığından dolayı kederleri gittikçe katlanılmaz hal alıyor. Biz de Balusha ailesinin bu derin acısını, kutsal Ramazan ayında hem kendimiz hissediyor, hem de sizlerle paylaşıyoruz.

İSRAİL FÜZEYLE EVLERİNİ YIKTI, KIZLARI VURDU

29 Aralık 2008 tarihinde, Filistinli Enver Balusha’nın Şehit İmad Akil Camii yakınlarında bulunan evine, İsrail uçaklarının fırlattığı füzelerden bir tanesi isabet etti. Tamamıyla yerle bir olan evin, 18 yaşındaki Tahrir, 14 yaşındaki İkram, 8 yaşındaki Dünya, 6 yaşındaki Semr ve 5 yaşındaki Cevahir isimli kızları aynı anda şehit oldular.

5 KIZIMIN ARDINDAN İLK RAMAZAN

Evi yerle bir edilen ve kızlarını kaybeden gözü yaşlı baba Balusha, hüzünlü sesiyle içinde bulunduğu durumu şöyle dile getiriyor: “5 kızımı birden kaybettiğim savaştan sonraki ilk Ramazan ayını geçiriyoruz. Bu yılki Ramazan ayı, hiç de diğer Ramazanlar gibi değil. Ailemin geri kalanıyla sahur ve iftar için sofraya oturduğumuzda kızlarımın ezan okununcaya kadar neşeyle etrafımızda toplanmalarını bekliyoruz. Onların mutlu oyunlarını, gülüşlerini hayal ediyor, ancak gerçekle yüzleşince de içimizi bir burukluk kaplıyor.”

ÇOCUKLARIMIN GÖRÜNTÜLERİ GÖZÜMÜN ÖNÜNDEN GİTMİYOR

Acılı baba, kızlarıyla olan diyalogunu sorduğumuzda ise “Şimdi onlardan geriye sade yıkık duvarlar altında bulduğum resimleri kaldı. Yeni kiraladığımız evin duvarlarına resimlerini astım. Her görüşümde gözlerim yaşlarla doluyor. İsrail attığı bir füzeyle evimi yıktı ve çocuklarımı katletti. Hâlâ onların yıkık duvarlar arasındaki görüntüleri gözümün önünden gitmiyor. Kızlarım evimizi neşe ve mutlulukla dolduruyordu. Evimizin ilk heyecanı yani ilk kızım Tahrir henüz 18 yaşındaydı. Evimizin gülü Semr idi. İkram ise benimle birlikte geçen Ramazan ayında bana yardım etmek için pazara gelir, ev için yaptığım alışveriş poşetlerini taşırdı. Ben de ona her gün hediye olarak bisküvi alırdım. Sonra küçük kızım Cevahir daha 5 yaşındaydı. Onun acısı çok daha büyük oldu. Her zaman beni taklit eder, onun o güzel hareketleri benim bütün yorgunluğumu alırdı. Okul derslerine yardımcı olduğum Dünya isimli kızım ise ölmeden önce İngilizce eğitimi alıyordu ve derslerinde çok başarılıydı. Sorarım size, onları nasıl unutabilirim ki” diyor. 

ÖFKEMİZİN VE GASP EDİLEN HAKKIMIZIN PEŞİNDEYİZ

Siyonist İsrail’in bir füzeyle tarumar ettiği ailelerin acılılarından olan Balusha ailesi, geçimini evlerinde kızlarıyla yaptıkları çeşitli pastaları, pazarlarda satarak sağlıyordu. Evlerinin Ramazan ayında adeta arı kovanı gibi hareketli ve heyecanlı olduğunu belirten baba, “Bu, Allah’ın bize biçtiği kaderdir. Allah’a tevekkül ediyoruz. Ama İsrail’e olan öfkemizin ve gasp edilen haklarımızın sonuna kadar peşindeyiz. Kızlarımın işgalci Siyonistler tarafından şehit edilmesi bizi şerefli kılar” ifadelerini kullanıyor. 

İSRAİL, AİLEMİZİN RAMAZANDA MUTLU OLMASINA İZİN VERMEDİ

Balusha ailesinin İsrail saldırısından sağ olarak kurtulan İman isimli çocukları, kardeşlerinin ölümünden en çok etkilenen kişi. Onları anlatmaya çalıştığında gözleri doluyor ve kelimeler dudaklarının arasına sıkışıp kalıyor. Ona kız kardeşleriyle olan ilişkilerini soruyoruz: “Hep birlikte oyunlar oynardık. Hiçbirisini unutamıyorum” cevabını alıyoruz. “Peki, Ramazan ayında neler yapardınız?” dediğimizde ise “Hep birlikte evde iftar için ortaklaşa yemek yapardık. Büyük ablam bana daha iyi yemek yapabilmem için yardımcı olurdu. Ama İsrail bu yıl bu mutluluğu yaşamamıza izin vermedi. Her şeye rağmen Allah’a hamd ediyorum ki; anne ve babamı bana bağışladı. Bazen ‘Ya onlar olmasaydı’ diyorum. İşte bizim halkımızın kaderi budur; Allah’ın vadi yerine gelene kadar sabretmek ve mücadeleden vazgeçmemek... Biz halk olarak ülkemizin Allah tarafından mübarek kılındığına inanırız. Allah’ın bize emanet ettiği bu ülkeyi kanımızın son damlasına kadar savunacağız” diye karşılık veriyor genç kız. 

TÜRK HALKI SANKİ FİLİSTİNLİLER GİBİ BU DAVANIN ARKASINDA

Filistin’de nice örneği olan İsrail’in vahşi saldırılarına maruz kalmış aileler var. Balusha ailesi de bütün acılara ve savaşa rağmen hâlâ varoluş mücadelesini sürdürüyor.

Filistinli Enver Balusha’ya, başından geçenleri anlattıktan sonra, Türk halkına söylemek istediklerini soruyoruz: “Allah sizlerden razı olsun, bütün her şeyinizle bizlerin acısına ortak oluyorsunuz. Türk halkı sanki Filistinliler gibi bu davanın arkasında. Sizler aracılığıyla hepsine derin saygılarımı göndermek istiyorum” cevabını veriyor.